Skalne miasto w Czechach - Adršpach czy Teplickie Skały?

Skalne miasto w Czechach to pomysł na wycieczkę, która łączy łatwe górskie szlaki, niezwykłe formacje piaskowca i krajobraz przypominający naturalny labirynt. Najczęściej chodzi o Adršpašsko-Teplické skály, dlatego wyjaśniam, którą część rezerwatu wybrać, ile kosztuje wstęp, jak dojechać z Polski i jak przygotować się do spaceru.

Gdzie znajduje się skalne miasto w Czechach i co właściwie obejmuje

Adršpašsko-Teplické skály leżą w północno-wschodnich Czechach, niedaleko polskiej granicy, w rejonie Broumovska. To rozległy rezerwat piaskowcowych wież, ścian i wąskich przejść, który od 1933 roku jest objęty ochroną jako narodowy rezerwat przyrody.

Nazwa bywa myląca, bo nie chodzi o jedną miejscowość ani pojedynczy punkt widokowy. Kompleks tworzą Adršpašské skály oraz Teplické skály, z osobnymi wejściami w miejscowościach Adršpach i Teplice nad Metují. Obie części łączy żółty szlak przez Vlčí rokli, czyli Wilczą Dolinę.

Formacje powstały z piaskowca, który przez miliony lat był rozcinany przez wodę, mróz i wiatr. W efekcie powstały skały o charakterystycznych kształtach. Oficjalny serwis Adršpachu wymienia między innymi wieże Milenci o wysokości około 81 metrów, gotycką bramę, Wielką Panoramę i Wielki Wodospad.

To właśnie skala i różnorodność krajobrazu robią tutaj największe wrażenie. W jednej chwili idzie się szeroką leśną ścieżką, a chwilę później przechodzi przez szczelinę szeroką zaledwie około 50 centymetrów. Dla mnie ten kontrast jest ciekawszy niż sama liczba nazwanych skał.

Adršpach czy Teplickie Skały

Jeżeli masz tylko kilka godzin, wybór części rezerwatu ma znaczenie. Adršpach jest bardziej rozpoznawalny, efektowny i lepiej przygotowany na pierwszą wizytę. Teplickie Skały są większe w odczuciu, spokojniejsze i dają więcej wrażeń osobom, które wolą dłuższy spacer z mniejszą liczbą przystanków przy popularnych punktach.

Najlepszy wariant na cały dzień to połączenie obu części. Możesz zacząć w Adršpachu, przejść główny okrąg, a potem ruszyć żółtym szlakiem przez Vlčí rokli do Teplickich Skał. Sama trasa łącznikowa ma około 3,5 km, więc razem wychodzi solidna wycieczka na większą część dnia.

Nie polecam jednak takiego planu osobom z małymi dziećmi w wózku albo tym, którzy nie lubią schodów. W takim przypadku lepiej wybrać krótszy wariant w Adršpachu i zostawić sobie czas na spokojne oglądanie skał.

Jak dojechać, kupić bilety i zaplanować czas

Z południowo-zachodniej Polski najczęściej jedzie się przez Kudowę-Zdrój i Náchod albo przez Mieroszów i Meziměstí. Samochodem można dotrzeć bezpośrednio do jednego z wejść, ale w sezonie parkingi szybko się zapełniają. Stacja kolejowa Adršpach znajduje się tuż przy wejściu, dlatego pociąg jest praktyczną alternatywą dla kierowców.

W 2026 roku ceny w Adršpachu zależą od sezonu i sposobu zakupu. Najdrożej jest w lipcu i sierpniu, a wcześniejszy zakup internetowy zwykle oznacza niższą cenę oraz pewność wejścia.

Dzieci od 3 do 15 lat płacą odpowiednio 140, 120 lub 90 Kč online, zależnie od sezonu. Dostępne są także bilety rodzinne, a wejście z psem kosztuje 50 Kč. Bilet w Adršpachu jest przypisany do konkretnego przedziału godzinowego, ale po wejściu nie musisz kończyć trasy w określonym czasie.

Oficjalny cennik ostrzega, że jeśli pula biletów online na dany dzień się wyczerpie, kupno wejściówki na miejscu może być niemożliwe. To jeden z tych wyjazdów, przy których spontaniczność bywa kosztowna, szczególnie w sobotę podczas wakacji.

Główna trasa w Adršpachu jest otwarta przez cały rok, poza 24 grudnia. W lipcu i sierpniu działa zwykle od 8:00 do 20:00, w głównym sezonie od 8:00 do 18:00, a zimą od 8:00 do 16:00. Godziny mogą się zmieniać, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualny komunikat organizatora.

Co zobaczyć na trasie i jak przygotować się do spaceru

Adršpach warto przejść bez pośpiechu. Początkowy fragment od wejścia do Małego Wodospadu ma około 1,3 km i jest stosunkowo łatwy. Dalej zaczynają się schody, węższe przejścia i podejścia do punktów widokowych na Milenców, Starostę i Starostową oraz Cukrowy Komin.

Na całym głównym okręgu znajduje się niemal 2000 stopni. Nie jest to trasa wysokogórska, ale po deszczu może być ślisko, a dla dzieci lub osób z problemami z kolanami wyraźnie bardziej wymagająca, niż sugerują zdjęcia.

• Adršpašské jeziorko to jeden z najbardziej fotogenicznych punktów rezerwatu.
• Przeprawa łodzią trwa około 20 minut i jest dodatkowo płatna.
• Wielki Wodospad ma około 16 metrów wysokości, choć jego przepływ zależy od opadów.
• Gotycka Brama otwiera wejście w najbardziej charakterystyczną część skalnego labiryntu.

Rejs po jeziorze kosztuje 100 Kč dla osoby dorosłej i 50 Kč dla dziecka. Bilety kupuje się wyłącznie na miejscu, w gotówce i w czeskich koronach. Psy nie mogą wejść na łodzie, więc jeśli podróżujesz ze zwierzęciem, uwzględnij ten ograniczony fragment planu.

Na trasie nie ma punktów gastronomicznych. Zabierz wodę, małą przekąskę i coś przeciwdeszczowego, bo w zacienionych wąwozach temperatura może być niższa niż na parkingu. Przydatne będą też buty z przyczepną podeszwą, a dla dziecka raczej nosidło niż wózek. Wózek sprawdzi się tylko na pierwszym, około 1,3-kilometrowym odcinku.

Podczas planowania wyjazdu zwracam uwagę na pogodę bardziej niż na samą porę roku. Mokry piaskowiec i schody zmieniają łatwy spacer w ostrożną wędrówkę. Podobną zasadę stosuję przy innych surowych krajobrazach, na przykład podczas planowania wyprawy w okolice lodowej groty Katla.

Kiedy jechać, żeby naprawdę cieszyć się krajobrazem

Największy ruch przypada na weekendy w lipcu i sierpniu, zwykle między 10:00 a 14:00. W tym czasie wąskie przejścia tracą część uroku, bo trzeba poruszać się tempem całej grupy. Jeżeli możesz, przyjedź rano albo wybierz dzień powszedni.

Wiosną skały mają świeższą oprawę, a po deszczu wodospady wyglądają najlepiej. Jesień daje bardziej miękkie światło i mniej tłumów. Zima jest ciekawa fotograficznie, ale trzeba liczyć się z oblodzeniami, krótszym dniem i zamknięciem niektórych odcinków ze względów bezpieczeństwa.

Na miejscu obowiązuje kilka prostych zasad. Nie wolno schodzić z oznakowanych tras, palić, rozpalać ognia, jeździć rowerem, kąpać się w jeziorze ani używać drona. Pies może wejść do rezerwatu, ale musi być prowadzony na smyczy.

Warto też zostawić sobie godzinę lub dwie na okolice. Teplice nad Metují, Broumovskie Ściany i mniejsze miejscowości pogranicza dobrze uzupełniają wycieczkę, zwłaszcza gdy nie chcesz zamykać całego dnia wyłącznie w jednym rezerwacie. Przy planowaniu większej wyprawy krajobrazowej podobnie przydaje się wcześniejsze rozpisanie dojazdu i czasu postoju, co dobrze widać także przy organizacji wizyty przy Gullfoss na Islandii.

Jak ułożyć najlepszy plan jednodniowej wycieczki

Na pierwszy wyjazd wybrałbym Adršpach, przyjazd pociągiem lub wczesny dojazd samochodem i wejście na trasę przed godziną 9:00. Po głównym okrążeniu można zdecydować, czy starczy sił na przejście do Teplickich Skał, czy lepiej spokojnie zjeść posiłek i zobaczyć okolicę.

Jeżeli zależy Ci na ciszy, wybierz Teplickie Skały albo przyjedź poza wakacyjnym szczytem. Jeżeli jedziesz z dziećmi, ogranicz trasę do łatwiejszego fragmentu i nie obiecuj rejsu łodzią bez sprawdzenia aktualnych warunków. Najważniejsze jest dobre dopasowanie planu do kondycji, pogody i długości dnia.

Czeskie skalne miasto zdecydowanie zasługuje na wizytę, ale nie dlatego, że można szybko odhaczyć kilka słynnych skał. Największą przyjemność daje spokojne przejście przez labirynt, obserwowanie światła na piaskowcowych ścianach i zostawienie sobie czasu na krajobraz, który zmienia się niemal za każdym zakrętem.